Są miejsca, które brzmią jak metafora. Patagonia jest jednym z nich. To nie tylko region geograficzny, ale wręcz stan wyobraźni - ogromna przestrzeń przecięta lodowatym wiatrem, krajobraz balansujący między pustynią a górami, ziemia na końcu mapy, gdzie człowiek od zawsze musiał nauczyć się współpracować z naturą, zamiast próbować ją podporządkować. I właśnie tam, na południowych krańcach Argentyny, powstają jedne z najbardziej fascynujących win Nowego Świata. Wina, które nie

Maj ma swój własny zapach. Ciepły, słodki, lekko nektarowy. Pachnie kwitnącymi krzewami, rozgrzanym powietrzem po deszczu i wieczorem, który nagle robi się zbyt przyjemny, żeby wracać do domu o rozsądnej godzinie. To moment w roku, kiedy wszystko staje się bardziej aromatyczne, bardziej miękkie i jakby trochę bardziej zmysłowe. I właśnie dlatego trudno było znaleźć lepszy moment na rozmowę o Gewürztraminerze.

Wracamy do naszej małej, świątecznej tradycji, którą – jeśli jesteście z nami nie od dziś – pewnie już dobrze znacie. Co roku siadamy do tego samego zadania, które w teorii wydaje się proste, a w praktyce zawsze kończy się dłuższą rozmową: każdy z nas wybiera jedną butelkę (albo coś, co z winem sąsiaduje), pod którą może się podpisać bez żadnych zastrzeżeń, bez dopowiedzeń i bez „to zależy”...