Bułgarskie wino przez lata obrosło w Polsce całym zestawem skojarzeń, uproszczeń i stereotypów - często niesprawiedliwych, choć przyznajmy, czasem całkiem zasłużonych. Wiele z nich powstało jednak w zupełnie innych realiach i mówi dziś znacznie więcej o tym, jaka Bułgaria była kilkadziesiąt lat temu, niż o tym, czym jej winiarstwo stało się współcześnie. I właśnie dlatego warto do niej wrócić.

Są takie szczepy, które lubią robić dobre pierwsze wrażenie. Sauvignon Blanc wskakuje do kieliszka z zapachem agrestu, limonki i świeżo skoszonej trawy, jakby właśnie wróciło z porannego joggingu. Chardonnay potrafi wejść miękko, kremowo i z rozmachem, czasem w złotej marynarce po beczce. Gewürztraminer pachnie tak, jakby ktoś zostawił bukiet róż w sklepie z przyprawami i owocami tropikalnymi. A Riesling? Riesling nie musi krzyczeć. On potrafi powiedzieć jedno zdanie tak prec

Są miejsca, które brzmią jak metafora. Patagonia jest jednym z nich. To nie tylko region geograficzny, ale wręcz stan wyobraźni - ogromna przestrzeń przecięta lodowatym wiatrem, krajobraz balansujący między pustynią a górami, ziemia na końcu mapy, gdzie człowiek od zawsze musiał nauczyć się współpracować z naturą, zamiast próbować ją podporządkować. I właśnie tam, na południowych krańcach Argentyny, powstają jedne z najbardziej fascynujących win Nowego Świata. Wina, które nie